Shloka 21
बलीन्द्रसंवादः — Kāla, Anityatā, and the Limits of Agency
Mahābhārata 12.217
रजोवर्ज्यो5प्ययं देही देहवाउछब्दवच्चरेत् । कार्यरव्याहतमतिर्वैराग्यात् प्रकृती स्थित:,योगपरायण योगीकी बुद्धि कार्योद्वारा व्याहत नहीं होती। वह वैराग्यवश अपने स्वभावमें स्थित रहता है, रजोगुणसे रहित होता है तथा देहथधारी होकर भी शब्दकी भाँति अबाध गतिसे सर्वत्र विचरण करता है
bhīṣma uvāca | rajovarjyo ’py ayaṃ dehī dehavān śabdavac caret | kāryair avyāhatamatir vairāgyāt prakṛtau sthitaḥ | yogaparāyaṇo yogī ||
ഈ യോഗപരായണ യോഗി ദേഹധാരിയായിരിക്കെ പോലും രജോഗുണത്തിന്റെ കലക്കത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാണ്. ശബ്ദംപോലെ അവൻ എല്ലായിടത്തും തടസ്സമില്ലാതെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. പ്രവർത്തികളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അവന്റെ ബുദ്ധിയെ തകർക്കുന്നില്ല; വൈരാഗ്യത്താൽ അവൻ തന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ സ്ഥാപിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു.
भीष्म उवाच