Shloka 11
Prahlāda–Indra Saṃvāda: Kartṛtva (Agency) and Svabhāva (Nature) in the Causation of Karma
कल्कापेतामपरुषामनृशंसामपैशुनाम् । ईदृगल्पं च वक्तव्यमविक्षिप्तेन चेतसा,जो सूक्ष्म धर्मको देखता और उत्तम वचन बोलना चाहता हो, उसको ऐसी बात कहनी चाहिये जो सत्य होनेके साथ ही हिंसा और परनिन्दासे रहित हो। जिसमें शठता, कठोरता, क्रूरता और चुगली आदि दोषोंका सर्वथा अभाव हो, ऐसी वाणी भी बहुत थोड़ी मात्रामें और सुस्थिर चित्तसे बोलनी चाहिये
kalkāpetām aparuṣām anṛśaṃsām apaiśunām | īdṛg-alpaṃ ca vaktavyam avikṣiptena cetasā ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അഴുക്കില്ലാത്തതും കടുപ്പമില്ലാത്തതും ക്രൂരതയില്ലാത്തതും പരനിന്ദയാൽ മലിനമാകാത്തതുമായ വാക്കുകളേ പറയണം. അത്തരം വാക്കും അളവോടെ മാത്രം, ചിതറാത്ത സ്ഥിരചിത്തത്തോടെ പറയണം—വിശേഷിച്ച് ധർമ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മത കാണുകയും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഹിതകരമായ വാക്ക് പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ।
भीष्म उवाच