Shloka 5
Bṛhaspati’s Counsel on Contentment
Santoṣa), Restraint, and Adroha (Non-injury
यदासोौ सर्वभूतानां न द्रह्मति न काड्क्षति । कर्मणा मनसा वाचा ब्रद्म सम्पद्यते तदा,“जब वह मन, वाणी और क्रियाद्वारा सम्पूर्ण प्राणियोंमेंसे किसीके साथ न तो द्रोह करता है और न किसीकी अभिलाषा ही रखता है, तब परब्रह्म परमात्माको प्राप्त हो जाता है'
yadāsau sarvabhūtānāṃ na druhyati na kāṅkṣati | karmaṇā manasā vācā brahma sampadyate tadā ||
അവൻ കർമത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും സകല ജീവികളോടും ദ്രോഹം ചെയ്യാതെയും ഒന്നിനെയും ആഗ്രഹിക്കാതെയും ഇരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ അവൻ പരബ്രഹ്മമായ പരമാത്മതത്ത്വത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
देवस्थान उवाच
Educational Q&A
Liberation is grounded in universal harmlessness and freedom from craving, practiced consistently in action, thought, and speech; such integrated restraint culminates in the realization of Brahman.
In the Shanti Parva’s instruction on peace and spiritual discipline, Devastāna states a criterion for Brahman-attainment: the aspirant must neither injure any being nor desire anything, maintaining this purity across the three channels—deed, mind, and word.