Shloka 2536
अध्याय २०८ — इन्द्रियनिग्रहः, सत्याहिंसात्मकवाक्, कर्मफलविवेकः
Restraint of the Senses, Non-harming Truthful Speech, and Discernment of Karmic Consequence
स्वजादन्यकृताच्चैव सर्वपापात् प्रमुच्यते । इस प्रकार सम्पूर्ण देवताओंमें जो चार वर्ण हैं
bhīṣma uvāca | svajād anyakṛtāc caiva sarvapāpāt pramucyate | iti prakāreṇa samasta-devatāsu ye catvāro varṇāḥ, teṣāṃ varṇanaṃ kṛtam | yaḥ prātaḥ utthāya etā devatāḥ kīrtayati, sa svayaṃ kṛtāt tathā anyasaṃsargaprāptāt samasta-pāpasamūhāt mucyate |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—സ്വന്തം കർമങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായതും, മറ്റുള്ളവരുടെ കർമങ്ങളോടുള്ള സമ്പർക്കം മൂലം ലഭിച്ചതുമായ—എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മനുഷ്യൻ മോചിതനാകുന്നു. ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരിൽ പറയപ്പെട്ട നാല് ‘വർണ’ങ്ങളുടെ വിവരണം ചെയ്തു. പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഈ ദേവന്മാരെ കീർത്തിക്കുന്നവൻ, സ്വയം ചെയ്തതായാലും പരസമ്പർക്കജന്യമായാലും—പാപങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ്ണ സഞ്ചയത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular morning remembrance and praise of the described deities is presented as a purifying discipline that frees a person from sins arising from one’s own actions and from moral taint acquired through association with others.
Bhishma concludes a prior description of a fourfold classification among deities and states the fruit (phala) of reciting their praise at dawn: release from the accumulated burden of sin, including that gained through contact with others.