Shloka 22
उत्पाद्य तु महाभागस्तासामवरजा दश । ददौ धर्माय धर्मज्ञो दक्ष एव प्रजापति:,तदनन्तर धर्मके ज्ञाता महाभाग प्रजापति दक्षने दस कन्याएँ और उत्पन्न कीं, जो पूर्वोक्त तेरह कनन््याओंसे छोटी थीं। उन सबका विवाह उन्होंने धर्मके साथ कर दिया
utpādya tu mahābhāgas tāsām avarajā daśa | dadau dharmāya dharmajño dakṣa eva prajāpatiḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം ധർമ്മജ്ഞനായ മഹാഭാഗൻ പ്രജാപതി ദക്ഷൻ, മുൻപറഞ്ഞവരെക്കാൾ ഇളയ പത്ത് പുത്രിമാരെ കൂടി ജനിപ്പിച്ചു; അവരെ ധർമ്മനു വിവാഹമായി നൽകി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse presents marriage and progeny as instruments for sustaining dharma: a dharma-knowing progenitor (Dakṣa) aligns familial alliances with Righteousness (Dharma), symbolizing that social continuity and ethical order should be rooted in dharma rather than mere desire or power.
Bhīṣma narrates that Prajāpati Dakṣa, after earlier daughters, produces ten additional younger daughters and gives them to Dharma in marriage, continuing the genealogical account that explains the origins of various lineages associated with righteousness.