Shloka 25
उष्यतां मयि चेत्युक्त्वा चेतयत् सततं पुनः । अथाय्यं प्रविवेशास्य ब्राह्मणो विगतज्वर:,“अब तुम मेरे भीतर सुखपूर्वक निवास करो।' इतना कहकर ब्रह्माजीने उसे पुनः तत्त्वज्ञान प्रदान किया। आज्ञा पाकर वह ब्राह्मण-तेज रोग-शोकसे मुक्त हो ब्रह्माजीके मुखारविन्दमें प्रविष्ट हो गया
uṣyatāṃ mayi cety uktvā cetayat satataṃ punaḥ | athājñāṃ praviveśāsya brāhmaṇo vigatajvaraḥ ||
“എന്നിൽ സുഖത്തോടെ വസിക്കൂ” എന്നു പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവ് അവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും തത്ത്വജ്ഞാനത്തോടെ ഉണർത്തി. തുടർന്ന് ആജ്ഞ ലഭിച്ച ആ ബ്രാഹ്മണൻ ജ്വരവും ദുഃഖവും വിട്ട് ബ്രഹ്മാവിന്റെ താമരമുഖത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
True knowledge (tattva-jñāna) dispels inner affliction (“fever” as a metaphor for sorrow and bondage). When ignorance is removed and the teacher grants permission, the seeker attains release, depicted as merging back into the divine source.
Brahmā tells the Brahmin to reside within him, repeatedly awakens him to higher understanding, and then—after granting permission—receives him back. The Brahmin, now free from suffering, enters Brahmā, indicating completion of the spiritual journey and dissolution of individuality.