Shloka 22
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
अबुद्धिपूर्व भगवन् धेनुरेषा हता तव । मया तत्र प्रसादं च कुरुष्वेति पुन: पुन:
abuddhipūrva bhagavan dhenur eṣā hatā tava | mayā tatra prasādaṃ ca kuruṣveti punaḥ punaḥ ||
കർണ്ണൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അപേക്ഷിച്ചു—“ഭഗവൻ! അവിവേകവശാൽ നിങ്ങളുടെ ഈ ധേനുവിനെ ഞാൻ കൊന്നു. അതുകൊണ്ട് എന്നോട് പ്രസന്നനായി എന്റെ കുറ്റം ക്ഷമിച്ച് കൃപ കാണിക്കണമേ.”
नारद उवाच
Educational Q&A
Even when harm is done unintentionally, dharma requires acknowledging the fault, seeking forgiveness, and accepting responsibility; sincere repentance and a plea for prasāda (grace) are presented as ethically appropriate responses.
The speaker reports a repeated plea addressed to a revered figure: the petitioner confesses that he has killed the other’s cow out of ignorance and repeatedly asks for pardon and compassionate favor in that matter.