Shloka 35
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
तस्मिन्नेवाथ काले तु तीर्थयात्रामुपागत: । इक्ष्वाकुरगमत् तत्र समेता यत्र ते विभो,इसी समय तीर्थयात्राके लिये आये हुए राजा इक्ष्वाकु भी उस स्थानपर आ पहुँचे, जहाँ वे सब लोग एकत्र हुए थे
tasminnevātha kāle tu tīrthayātrām upāgataḥ | ikṣvākur agamat tatra sametā yatra te vibho ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹാവീരാ, അതേ സമയത്ത് തീർത്ഥയാത്രയ്ക്കായി വന്ന രാജാവ് ഇക്ഷ്വാകുവും, ആ മഹാന്മാർ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds tīrtha-yātrā (pilgrimage) as a dharmic practice for rulers, suggesting that ethical authority and spiritual merit are reinforced through engagement with sacred spaces and assemblies of the virtuous.
At the moment being described, King Ikshvaku, who is on pilgrimage, arrives at the gathering place where the others are already assembled, marking a narrative transition as a new royal participant enters the scene.