Shloka 22
धर्मसूक्ष्मे त्यागप्रधान्यविचारः
Subtle Dharma and the Primacy of Renunciation
पूर्वशास्त्रविदो5प्येवं जना: पश्यन्ति भारत । क्रियासु निरता नित्यं दाने यज्ञे च कर्मणि,भरतनन्दन! दान, यज्ञ तथा अतिथिसेवा आदि अन्य कर्मोमें नित्य लगे रहनेवाले प्राचीन शास्त्रज्ञ भी इस विषयमें ऐसी ही दृष्टि रखते हैं
pūrvaśāstravido 'py evaṃ janāḥ paśyanti bhārata | kriyāsu niratā nityaṃ dāne yajñe ca karmaṇi bharatanandana ||
ഹേ ഭാരതാ! പൂർവശാസ്ത്രങ്ങളെ അറിഞ്ഞ പ്രാചീന ആചാര്യന്മാരും ഈ വിഷയത്തെ ഇതേവിധം തന്നെയാണ് കാണുന്നത്. ദാനം, യജ്ഞം, ധർമ്മ്യകർമ്മങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിത്യവും വിധിനിഷ്ഠയായി നിരതരായവരും ഇതേ ദൃഷ്ടിയേ കൈക്കൊള്ളുന്നു, ഹേ ഭരതനന്ദനാ.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
That the ethical viewpoint being asserted is not novel: it is supported by earlier scriptural authorities, especially those who consistently practice dharma through charity (dāna), sacrifice (yajña), and disciplined action (karma).
Yudhiṣṭhira strengthens his argument in the Śānti Parva discussion by appealing to precedent: learned ancients and devoted practitioners of ritual and duty share the same understanding of the issue under debate.