Shloka 7
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
नानुतिष्ठसि धर्मार्थी न कामे चापि वर्तसे । इन्द्रियार्थाननादृत्य मुक्तश्चरसि साक्षिवत्,धर्म और अर्थ-सम्बन्धी कार्योंका आप अनुष्ठान नहीं करते हैं, काममें भी आपकी प्रवृत्ति नहीं है। आप इन्द्रियोंके सम्पूर्ण विषयोंकी उपेक्षा करके साक्षीके समान मुक्तरूपसे विचरते हैं
nānutiṣṭhasi dharmārthī na kāme cāpi vartase | indriyārthān anādṛtya muktaś carasi sākṣivat ||
പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു— നിങ്ങൾ ധർമ്മത്തിനും അർത്ഥത്തിനുമായി കർമ്മാനുഷ്ഠാനം ചെയ്യുന്നില്ല; കാമത്തിലും നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി ഇല്ല. ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളെ അവഗണിച്ച്, സാക്ഷിയെപ്പോലെ വിമുക്തനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal of inner freedom: one who sets aside the pull of sense-objects and does not chase the usual aims of dharma-artha-kāma can live in a liberated, witness-like mode—acting (or refraining) without attachment and self-centered craving.
Prahlāda addresses a person whose conduct appears radically detached: they are not pursuing ritual/social duties for dharma and artha, nor indulging in kāma. Prahlāda characterizes this lifestyle as that of a mukta, moving through life as a sākṣī (witness), and implicitly probes the basis of such renunciation.