Shloka 179
Adhyāya 180: Jīva, Śarīra, and the Fire Analogy (भृगु–भरद्वाज संवादः)
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि आजगरप्रह्नादसंवादे एकोनाशीत्यधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi ājagaraprahlādasaṃvāde ekonāśītyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ ശാന്തിപർവ്വത്തിനകത്തെ മോക്ഷധർമ്മപർവ്വത്തിൽ, ആജഗര-വൃത്തി അനുസരിക്കുന്ന മുനിയുടെയും പ്രഹ്ലാദന്റെയും സംവാദം പ്രതിപാദിക്കുന്ന നൂറ്റി എഴുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The colophon closes a unit of instruction centered on mokṣa-oriented ethics: the ‘ājagara-vṛtti’ ideal of non-grasping, patient acceptance, and freedom from compulsive striving, presented through a dialogue that frames inner liberation as superior to restless acquisition.
Bhīṣma’s discourse reaches the end of a chapter in the Mokṣa-dharma section. The text marks completion of the dialogue between Prahlāda and a sage who lives by the ‘python-like’ discipline, signaling that this particular teaching conversation has concluded.