Shloka 19
Ajagara-vrata (The ‘Python’ Discipline): Prahrāda Questions a Wandering Sage
सुवर्ण रजतं चैव मणीनथ च मौक्तिकान्,भारत! भोजनके पश्चात् ब्राह्मणोंके समक्ष बहुत-से सोने, चाँदी, मणि, मोती, बहुमूल्य हीरे, वैदूर्यमणि, रंकुमृगके चर्म तथा रत्नोंके कई ढेर लगाकर महाबली विरूपाक्षने उन श्रेष्ठ ब्राह्मणोंसे कहा--'द्विजवरो! आपलोग अपनी इच्छा और उत्साहके अनुसार इन रत्नोंको उठा ले जायेँ और जिनमें आपलोगोंने भोजन किया है, उन पात्रोंको भी अपने घर लेते जाये
suvarṇa-rajataṃ caiva maṇīn atha ca mauktikān | bhārata! bhojanake paścāt brāhmaṇānāṃ samakṣaṃ bahūni suvarṇa-rajatāni maṇi-mauktikāni bahumūlyāni hīrāṇi vaidūrya-maṇīṃś ca raṅku-mṛga-carmāṇi ratnāni ca bahudhā rāśīn nikṣipya mahābalī virūpākṣaḥ tān śreṣṭha-brāhmaṇān uvāca— “dvija-varāḥ! yathā-icchāṃ yathā-utsāhaṃ ca etāni ratnāni gṛhītvā nayata; yeṣu ca pātreṣu yuṣmābhiḥ bhuktaṃ, tāni pātrāṇy api sva-gṛhān nayata.”
ഹേ ഭാരതാ! ഭോജനത്തിനു ശേഷം മഹാബലി വിരൂപാക്ഷൻ ബ്രാഹ്മണരുടെ മുമ്പിൽ സ്വർണം-വെള്ളി, മണി-മുത്തുകൾ, അമൂല്യ വജ്രങ്ങൾ, വൈദൂര്യരത്നങ്ങൾ, റങ്കു മൃഗത്തിന്റെ ചർമ്മം എന്നിവയും മറ്റു നിധികളും കൂമ്പാരങ്ങളാക്കി വെച്ച്, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞു—“ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ! നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ടവും ഉത്സാഹവും പോലെ ഈ രത്നങ്ങൾ എടുത്തുകൊള്ളുക; നിങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ച പാത്രങ്ങളും നിങ്ങളുടെ ഗൃഹങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുക।”
भीष्म उवाच