Shloka 6
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
स पन्थानमथासाद्य समुद्राभिसरं तदा । आससाद वन रम्यं दिव्यं पुष्पितपादपम्,उस समय समुद्रकी ओर जानेवाला एक मार्ग उसे मिल गया और उसीको पकड़कर वह दिव्य एवं रमणीय वनमें जा पहुँचा। वहाँके सभी वृक्ष सुन्दर फूलोंसे सुशोभित थे
sa panthānam athāsādya samudrābhisaraṃ tadā | āsasāda vana ramyaṃ divyaṃ puṣpitapādapam ||
അപ്പോൾ അവന് സമുദ്രത്തേക്കു പോകുന്ന ഒരു പാത ലഭിച്ചു. അതു പിന്തുടർന്ന് അവൻ ദിവ്യവും രമണീയവുമായ ഒരു വനത്തിലെത്തി; അവിടെയുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങളാൽ ശോഭിച്ചിരുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a transition from searching to finding a clear direction: when a proper path is obtained, one should follow it steadily. The arrival in a blossoming, divine forest functions as an ethical-symbolic marker of auspicious progress—right movement (toward a goal) leading to a calmer, more sattvic environment.
A traveler (referred to simply as 'he') comes upon a route leading toward the sea, follows it, and reaches a beautiful, divine forest where the trees are in full bloom.