Shloka 47
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
एतत् प्रधानं च न कामकारो यथा नियुक्तोडस्मि तथा करोमि । भूतानि सर्वाणि विधिरन्नियुद्धक्ते विधिर्बलीयानिति वित्त सर्वे
etat pradhānaṃ ca na kāmakāro yathā niyukto ’smi tathā karomi | bhūtāni sarvāṇi vidhir niyuṅkte vidhir balīyān iti vitta sarve ||
ഇത്തരത്തിലുള്ള ചിന്തയാണു മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള പ്രധാന ഉപായം; സ്വേച്ഛാചാരം അല്ല. വിധാതാവ് എന്നെ ഏതു കര്മ്മത്തിൽ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടോ, അതുതന്നെ ഞാൻ ചെയ്യുന്നു. വിധിയാണു സകല ജീവികളെയും അവരുടെ അവരുടെ കര്മ്മങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കുന്നത്; അതിനാൽ നിങ്ങളൊക്കെയും അറിയുക—വിധി (ദൈവനിയോഗം) തന്നെയാണ് ശക്തം.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that liberation-oriented living rests on thoughtful discernment and dutiful action, not on impulsive self-will; all beings are directed by vidhi (ordinance), which is portrayed as more powerful than personal preference.
In the Śānti Parva’s reflective discourse, Yudhiṣṭhira explains his stance on action: he performs the role assigned to him, emphasizing that a higher ordinance directs creatures into their respective duties, and urging listeners to recognize the strength of that ordinance.