Shloka 38
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
सुचारुवेषाभिरलंकृताभि- मंदोत्कटाभि: प्रियदर्शनाभि: । रमस्व योषाभिरुपेत्य काम॑ कामो हि राजन् परमो भवेन्न:
sucāruveṣābhir alaṅkṛtābhir mandotkaṭābhiḥ priyadarśanābhiḥ | ramasva yoṣābhir upetya kāmaṃ kāmo hi rājan paramo bhaven naḥ ||
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ! കാമത്തെ ആശ്രയിച്ച്, സുന്ദരവേഷധാരിണികളും ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതരുമായ, ദർശനമാത്രം പ്രിയങ്കരികളും യൗവനമദത്തിൽ മത്തരുമായ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം വിഹരിക്ക. രാജാവേ, ഈ ലോകത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കു കാമം തന്നെയാണ് പരമമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്.
भीमयेन उवाच
Educational Q&A
The verse voices a kāma-centered viewpoint: it urges the king to treat sensual enjoyment as the highest aim. In the broader ethical landscape of the Śānti Parva, such a stance is typically presented as a position to be weighed against (and often subordinated to) dharma and self-restraint.
Bhīma addresses a king and offers counsel that emphasizes pleasure: he recommends enjoying the company of attractive, ornamented young women and explicitly claims that kāma should be considered supreme for ‘us’.