Shloka 15
Śānti-parva 168: Śoka-nivṛtti-buddhi (The Cognition that Reduces Grief) and Piṅgalā’s Nairāśya
तदगतार्थ हि पुरुषं विशिष्टततरयोनय: । ब्रह्माणमिव भूतानि सततं पर्युपासते,जैसे सब प्राणी सदा ब्रह्माजीकी उपासना करते हैं, उसी प्रकार उत्तम जातिके मनुष्य भी सदा धनवान् पुरुषकी उपासना किया करते हैं
tad-agatārthaṃ hi puruṣaṃ viśiṣṭatarayonayaḥ | brahmāṇam iva bhūtāni satataṃ paryupāsate ||
അർജുനൻ പറഞ്ഞു— ലക്ഷ്യം കൈവരിച്ചു സമൃദ്ധനായ പുരുഷനെ ഉന്നതകുലജന്മമുള്ളവരും നിരന്തരം സമീപിച്ച് സേവിക്കുന്നു; സർവ്വഭൂതങ്ങളും ബ്രഹ്മാവിനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ. ലാഭവും ആശ്രയവും എന്ന ബന്ധം കൊണ്ടാണ് ലോകം ശക്തിയിലേക്കും ധനത്തിലേക്കും ചായുന്നത്.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological truth: society often shows reverence not purely from virtue but from dependence and perceived benefit—people naturally cluster around success, authority, and wealth, much as beings are said to revere the cosmic creator.
In the didactic setting of the Śānti Parva, Arjuna speaks to underscore how people—especially those of status—tend to serve and honor a prosperous, influential person, using the analogy of universal reverence toward Brahmā.