Shloka 3
Satya-lakṣaṇa (The Characteristics and Forms of Truth) | सत्यलक्षणम्
नतं पश्याम्यहं वृक्ष पर्वतं वेश्म चेदृशम् । यं न वायुबलाद भग्नं पृथिव्यामिति मे मति:,मैं इस भूतलपर ऐसे किसी वृक्ष, पर्वत या घरको नहीं देखता, जो वायुके बलसे भग्न न हो जाय। मेरा यही विश्वास है कि वायुदेव सबको तोड़कर गिरा सकते हैं
nataṁ paśyāmy ahaṁ vṛkṣaṁ parvataṁ veśma cedṛśam | yaṁ na vāyu-balād bhagnaṁ pṛthivyām iti me matiḥ ||
നാരദൻ പറഞ്ഞു—ഈ ഭൂമിയിൽ കാറ്റിന്റെ ബലത്തിൽ തകരാത്ത വൃക്ഷമോ പർവതമോ ഗൃഹമോ ഞാൻ കാണുന്നില്ല. എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം ഇതാണ്: വായുദേവൻ എല്ലാം തകർത്തു നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്താൻ ശേഷിയുള്ളവൻ.
नारद उवाच
Educational Q&A
All conditioned, material structures—whether living (trees) or seemingly immovable (mountains) or human-made (houses)—are vulnerable to overpowering forces of nature; the verse encourages humility and detachment from reliance on external stability.
Nārada states his observation and firm conclusion that nothing on earth is immune to being broken by the wind’s force, highlighting Vāyu’s overwhelming might as part of a broader Shanti Parva reflection on strength, vulnerability, and the limits of worldly security.