Shloka 11
Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
अलं स्थित्वा श्मशाने5स्मिन् गृध्रगोमायुसंकुले । कड्कालबहुले रौद्रे सर्वप्राणिभयड्करे,“गीधों और गीदड़ोंसे भरे हुए इस भयंकर श्मशानमें सब ओर असंख्य नरकंकाल पड़े हैं। यह स्थान सभी प्राणियोंके लिये भयदायक है। यहाँ तुम्हें नहीं ठहरना चाहिये; ठहरनेसे कोई लाभ भी नहीं है
alaṁ sthitvā śmaśāne 'smin gṛdhra-gomāyu-saṅkule | kaṅkāla-bahule raudre sarva-prāṇi-bhayaṅkare ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— “ഈ ശ്മശാനത്തിൽ ഇനി നിൽക്കുന്നത് മതി—ഇത് കഴുകുകളും കുറുക്കന്മാരും നിറഞ്ഞത്; അനവധി അസ്ഥികൂടങ്ങൾ പടർന്നുകിടക്കുന്ന, ഭീകരവും സർവ്വപ്രാണികൾക്കും ഭയങ്കരവുമാണ്. ഇവിടെ തങ്ങരുത്; തങ്ങുന്നതിൽ യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല।”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not cling to or linger in places and states dominated by fear, decay, and unwholesome influences; discern what is beneficial and withdraw from what yields no true gain.
Bhishma describes a terrifying cremation-ground filled with scavengers and bones and advises the listener not to remain there, emphasizing that staying brings no benefit.