Shloka 36
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
छिद्राणि विवृतान्येव साधूनां चावृणोति यः । यः पाप॑ पुरुष: कृत्वा कल्याणमभिपलद्यते
chidrāṇi vivṛtānyeva sādhūnām cāvṛṇoti yaḥ | yaḥ pāpa-puruṣaḥ kṛtvā kalyāṇam abhipadyate ||
ശൗനകൻ പറഞ്ഞു—സജ്ജനരുടെ തുറന്നുകാണുന്ന പിഴവുകൾ മറയ്ക്കുന്നവനും, പാപം ചെയ്ത് പിന്നെ അതിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച് കല്യാണകരമായ കര്മ്മത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നവനും—ഇരുവരും പാപരഹിതരാകുന്നു।
शौनक उवाच
Educational Q&A
Two actions are presented as purifying: (1) shielding the openly visible faults of virtuous people—protecting them from needless blame—and (2) genuine reform, where a person who has sinned abandons wrongdoing and commits to wholesome conduct. Both lead to freedom from sin.
Śaunaka states an ethical maxim within the Shānti Parva’s instruction on dharma: he highlights the merit of charitable discretion toward the good and the redemptive possibility of turning from sin to righteous action.