Shloka 34
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
ब॒हस्पतिरुवाच कृत्वा पापं पूर्वमबुद्धिपूर्व पुण्यानि चेत्कुरुते बुद्धिपूर्वम् । स तत् पापं नुदते कर्मशीलो वासो यथा मलिने क्षारयुक्तम्,बृहस्पतिजीने कहा--यदि मुनष्य पहले बिना जाने पाप करके फिर जान-बूझकर पुण्यकर्मोंका अनुष्ठान करता है तो वह सत्कर्मपरायण पुरुष अपने पापको उसी प्रकार दूर कर देता है, जैसे क्षार (सोडा, साबुन आदि) लगानेसे कपड़े का मैल छूट जाता है
bṛhaspatir uvāca—kṛtvā pāpaṃ pūrvam abuddhipūrvam puṇyāni cet kurute buddhipūrvam | sa tat pāpaṃ nudate karmaśīlo vāso yathā maline kṣārayuktam ||
ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു—ഒരു മനുഷ്യൻ മുമ്പ് അറിവില്ലാതെ പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പിന്നെ വ്യക്തമായ ബോധത്തോടെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ധർമ്മകർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനായ ആ പുരുഷൻ ആ പാപം അകറ്റുന്നു; ക്ഷാരം (സോഡ/സോപ്പ്) ചേർത്ത് കഴുകുമ്പോൾ മലിന വസ്ത്രത്തിലെ മാലിന്യം നീങ്ങുന്നതുപോലെ।
शौनक उवाच
Educational Q&A
Unintentional wrongdoing can be counteracted by deliberate, discerning performance of meritorious actions; sustained righteous conduct has a cleansing effect on prior sin, like a cleanser removing stains from cloth.
In the didactic discourse of Śānti Parva, Bṛhaspati offers a moral principle: when a person who once sinned in ignorance later knowingly commits to virtuous deeds, those good actions dispel the earlier fault, illustrated through the everyday image of washing a stained garment with alkali.