अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
हिमाग्निघोरसद्शो राजा भवति कश्चन | लांगलाशनिकल्पो वा भवेदन्य: परंतप,परंतप! कोई राजा बर्फके समान शीतल होता है, कोई अग्निके समान ताप देनेवाला होता है, कोई यमराजके समान भयानक जान पड़ता है, कोई घास-फ़ूसका मूलोच्छेद करनेवाले हलके समान दुष्टोंका समूल उन्मूलन करनेवाला होता है तथा कोई पापा- चारियोंपर अकस्मात् वज्रके समान टूट पड़ता है
himāgni-ghora-sadṛśo rājā bhavati kaścana | lāṅgalāśani-kalpo vā bhaved anyaḥ parantapa ||
പരന്തപാ! ചില രാജാക്കന്മാർ ഹിമംപോലെ ശീതളരും ആശ്വാസകരരുമാകുന്നു; ചിലർ അഗ്നിപോലെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവരാകുന്നു; ചിലർ യമനെപ്പോലെ ഭയാനകരായി തോന്നുന്നു. മറ്റുചിലർ ഉഴവോ വജ്രമോ പോലെ ദുഷ്ടതയെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുകയും പാപാചാരികളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി പ്രഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
शौनक उवाच
Rulership expresses itself in different temperaments—gentle restraint, fiery severity, fear-inducing authority, or sudden decisive punishment—but the ethical point is that a king’s power is meant to protect order by restraining and uprooting adharma.
Śaunaka characterizes various kinds of kings through vivid similes (snow, fire, Death, plough, thunderbolt), setting up a discussion on how rulers administer discipline and maintain social order.