Shloka 4
Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
ब्राह्मणा: सर्व एवैते तत्यजु: सपुरोहिता: । स जगाम वन राजा दहामानो दिवानिशम्,इस बातको जानकर पुरोहितसहित सभी ब्राह्मणोंने जनमेजयको त्याग दिया। राजा चिन्तासे दिन-रात जलते हुए वनमें चले गये
brāhmaṇāḥ sarva evaite tatyajuḥ sapurohitāḥ | sa jagāma vanaṁ rājā dahyamāno divāniśam ||
ഇത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ പുരോഹിതന്മാരോടുകൂടി എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അപ്പോൾ രാജാവ് പകലും രാത്രിയും ഉള്ളിൽ കത്തിക്കൊണ്ടു, ആശങ്കയിൽ ദഹിച്ചുകൊണ്ട് വനത്തിലേക്ക് പോയി।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When a ruler violates dharma, even those who sustain his legitimacy—Brahmins and priests—may withdraw support; the resulting isolation and inner torment drive the king toward withdrawal and self-reckoning.
Bhishma narrates that the Brahmins, along with their priests, abandon the king; overwhelmed by constant anxiety, the king leaves for the forest.