Shloka 16
Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
यान् पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यश: प्रजा: । तेषु त्वं सततं द्वेष्टा ब्राह्मणेषु निरर्थक:
yān pūjayanto vindanti svargam āyur yaśaḥ prajāḥ | teṣu tvaṃ satataṃ dveṣṭā brāhmaṇeṣu nirarthakaḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ആരെയെല്ലാം പൂജിച്ചാൽ ജനങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗം, ദീർഘായുസ്സ്, യശസ്സ്, സന്താനം എന്നിവ നേടുന്നുവോ, ആ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടുതന്നെ നീ നിരന്തരം വൈരം പുലർത്തുന്നു. നിന്റെ ജീവിതം വ്യർത്ഥമാണ്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that honoring worthy Brahmins is a dharmic act believed to yield spiritual and worldly fruits (heaven, longevity, fame, progeny), while harboring baseless hatred toward them makes one’s life ‘nirarthaka’—devoid of meaningful purpose and merit.
In Shanti Parva’s instruction on righteous conduct, Bhishma rebukes an addressee for maintaining continual, unjustified hostility toward Brahmins, contrasting that behavior with the traditional esteem shown to them and the benefits associated with such reverence.