Shloka 11
Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
रुधिरस्थेव ते गन्ध: शवस्येव च दर्शनम् । अशिव: शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि
rudhirastha iva te gandhaḥ śavasyeva ca darśanam | aśivaḥ śiva-saṅkāśo mṛto jīvann ivāṭasi ||
നിനക്കിൽ നിന്ന് കട്ടപിടിച്ച രക്തംപോലെയുള്ള ദുർഗന്ധം ഉയരുന്നു; നിന്റെ ദർശനം ശവത്തെപ്പോലെ. പുറമേ ശുഭസദൃശനായാലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ നീ അശുഭസ്വരൂപൻ. നീ സത്യത്തിൽ മരിച്ചവൻ; എങ്കിലും ജീവനുള്ളവനെപ്പോലെ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Outward respectability or a show of auspiciousness cannot conceal inner moral decay. When one’s conduct becomes stained by grave wrongdoing, one is ‘dead’ in ethical-spiritual terms—moving about bodily alive but cut off from true well-being and dharma.
Bhīṣma delivers a harsh moral denunciation, describing the addressed person as reeking of blood and looking like a corpse—an image meant to expose hidden guilt and the inauspicious state produced by violent or unrighteous deeds, despite any outwardly pleasing appearance.