Shloka 93
ददाह पावक: क्रुद्धो युगान्ताग्निसमप्रभ: । नाना प्रकारके वन्य पशुओंसे भरे हुए उस निर्जन वनमें वह इधर-उधर भटकने लगा। इतनेही में प्रचण्ड पवनके वेगसे वृक्षोंमें परस्पर रगड़ होनेके कारण उस वनमें बड़ी भारी आग लग गयी। आग की बड़ी-बड़ी लपटें ऊपरको उठने लगीं। प्रलयकालकी संवर्तक अग्निके समान प्रज्वलित एवं कुपित हुए अग्निदेव लता, डालियों और वृक्षोंसे व्याप्त हुए उस वनको दग्ध करने लगे
dadāha pāvakaḥ kruddho yugāntāgnisamaprabhaḥ |
ക്രുദ്ധനായ അഗ്നിദേവൻ യുഗാന്താഗ്നിയെപ്പോലെ ജ്വലിച്ച് ആ വനത്തെ ദഹിപ്പാൻ തുടങ്ങി. പ്രചണ്ഡ കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ വൃക്ഷങ്ങൾ പരസ്പരം ഉരസിയതിൽ മഹാദാവാനലം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു; ഉയർന്നുയർന്ന ജ്വാലകൾ മേലോട്ടുയർന്നു; ലതകളും ശാഖകളും വൃക്ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ വനത്തെ പ്രളയകാല സംവർത്തകാഗ്നിയെപ്പോലെ ചുട്ടെരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse uses the image of end-of-age fire to show how anger and unleashed destructive forces rapidly expand and devastate entire environments; restraint and foresight are implied ethical necessities.
A fierce forest fire breaks out—fanned by strong winds and ignited by friction among trees—and Agni, described as wrathful and blazing like pralaya-fire, burns the forest’s vegetation.