Shloka 13
ततः स्वर्गस्थमात्मानमपश्यद् विगतज्वर: । यक्षगन्धर्वसिद्धानां मध्ये भ्राजन्तमिन्द्रवत्,थोड़ी ही देरमें अपने आपको उसने देखा कि वह बड़े आनन्दसे स्वर्गलोकमें विराजमान है तथा अनेक यक्ष, सिद्ध और गन्धर्वोके बीचमें इन्द्रके समान शोभा पा रहा है
tataḥ svargastham ātmānam apaśyad vigatajvaraḥ | yakṣagandharvasiddhānāṃ madhye bhrājantam indravat |
പിന്നീട് ജ്വരമുക്തനായ അവൻ സ്വർഗത്തിൽ തന്നെ സ്ഥാപിതനായി കണ്ടു—യക്ഷന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും മദ്ധ്യേ ഇന്ദ്രനുപോലെ ദീപ്തനായി।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the transition from suffering to a purified, honored state: when affliction (jvara) is removed, one perceives a higher condition of existence, suggesting the fruition of merit and the ethical logic of karma leading to elevated realms.
A person (as described by Bhishma) soon sees himself in Svarga, radiant like Indra, seated among celestial classes—Yakshas, Gandharvas, and Siddhas—indicating a post-mortem or visionary ascent and recognition in the heavenly world.