Shloka 29
कपोत-लुब्धकसंवादः — Hunter’s Remorse and Renunciatory Resolve
यस्य दस्युगणा राष्ट्र ध्वांक्षा मत्स्यान् जलादिव । विहरन्ति परस्वानि स वै क्षत्रियपांसन:,जिसके राज्यमें डाकुओंके दल जलसे मछलियोंको पकड़नेवाले बगुलेके समान पराये धनका अपहरण करते हैं, वह राजा निश्चय ही क्षत्रियकुलका कलंक है
yasya dasyugaṇā rāṣṭre dhvāṅkṣā matsyān jalād iva | viharanti parasvāni sa vai kṣatriyapāṁsanaḥ ||
ആരുടെ രാജ്യത്തിൽ കള്ളസംഘങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് മീനുകളെ പിടിച്ചെടുക്കുന്ന കൊക്കുകളെപ്പോലെ പരധനം അപഹരിക്കുന്നുവോ, ആ രാജാവ് തീർച്ചയായും ക്ഷത്രിയകുലത്തിന്റെ കളങ്കമാണ്।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s primary dharma is protection: if robbers freely plunder others’ property in his realm, it signals failure of governance. Such a ruler is condemned as a disgrace to the Kṣatriya ideal of guardianship and justice.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Bhīṣma is advising Yudhiṣṭhira about standards of kingship. He uses a vivid simile—predatory birds snatching fish—to describe unchecked banditry, and he censures the king who allows it.