Shloka 4
Draupadī’s Exhortation on Rājadharma and Daṇḍa (द्रौपद्याः राजधर्मोपदेशः)
अभिमानवती नित्यं विशेषेण युधिष्ठिरे । लालिता सतत राज्ञा धर्मज्ञा धर्मदर्शिनी
vaiśampāyana uvāca |
abhimānavatī nityaṁ viśeṣeṇa yudhiṣṭhire |
lālitā satataṁ rājñā dharmajñā dharmadarśinī ||
അവൾ നിത്യവും അഭിമാനവതിയായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ സംബന്ധിച്ച്; രാജാവ് അവളെ എപ്പോഴും സ്നേഹപൂർവ്വം ലാളിച്ചു; അവൾ ധർമ്മജ്ഞയും ധർമ്മത്തെ വ്യക്തമായി ദർശിക്കുന്നവളുമായിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal: true closeness to a righteous king is marked not merely by affection or status, but by dharma-jñāna (knowing dharma) and dharma-darśana (clear moral discernment).
The narrator describes a principal woman (contextually, Draupadī) as proud in relation to Yudhiṣṭhira, beloved by him, and distinguished by her understanding and perception of dharma—setting the stage for her forthcoming speech or counsel.