Shloka 16
Kāpavya-carita (कापव्यचरित) — Reforming Dasyus through Regulated Rāja-Dharma
अपरे नैवमिच्छन्ति ये शंखलिखितप्रिया: । मात्सर्यादथवा लोभान्न ब्रूयुर्वाक्यमीदूशम्,किंतु जो शंख और लिखित मुनिके प्रेमी हैं--उन्हींके मतका अनुसरण करनेवाले हैं, वे दूसरे-दूसरे लोग इस उपर्युक्त मत (ऋत्विक् आदिको दण्ड न देने आदि) को नहीं स्वीकार करते हैं। वे लोग ईर्ष्या अथवा लोभसे ऐसी बात नहीं कहते हैं (धर्म मानकर ही कहते हैं)
apare naivam icchanti ye śaṅkha-likhita-priyāḥ | mātsaryād athavā lobhān na brūyur vākyam īdṛśam ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—എന്നാൽ ശംഖ-ലിഖിത മുനിമാരോടു ഭക്തിയുള്ളവർ ഈ അഭിപ്രായം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും അവർ അസൂയയാലോ ലോഭത്താലോ ഇങ്ങനെ പറയുന്നില്ല; തങ്ങൾ ധർമ്മമെന്നു കരുതുന്നതിനെ ധർമ്മബുദ്ധിയോടെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma distinguishes disagreement in dharma from bad faith: some reject a certain opinion because they follow another authoritative tradition (Śaṅkha–Likhita), and their rejection is not necessarily driven by envy or greed but by their understanding of righteousness.
In the Śānti discussions on dharma, Bhīṣma notes that multiple schools of legal-ethical reasoning exist. He acknowledges an opposing camp aligned with Śaṅkha and Likhita and clarifies that their contrary stance should be read as principled, not as self-interested polemic.