Shloka 15
आपद्-राजनीतिः (Āpad-rājanīti) — Policy Options in Multi-Front Crisis
कृतघ्नेषु च या सक्ता नृशंसेष्वलसेषु च | अपकारिषु चासक्ता सा55शा कृशतरी मया,कृतघ्न, नृशंस, आलसी तथा दूसरोंका अपकार करनेवाले पुरुषोंमें जो आशा होती है, वह (कभी पूर्ण न होनेके कारण चिन्तासे दुर्बल बना देती है; इसलिये वह) मुझसे भी अत्यन्त कृश है
kṛtaghneṣu ca yā saktā nṛśaṃseṣv alaseṣu ca | apakāriṣu cāsaktā sāśā kṛśatarī mayā ||
കൃതഘ്നന്മാരിലും ക്രൂരന്മാരിലും അലസന്മാരിലും മറ്റുള്ളവർക്കു അപകാരം ചെയ്യുന്നവരിലും ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ആ ‘ആശ’ വീണ്ടും വീണ്ടും നിരാശയായി, ആശങ്കകൊണ്ട് മനുഷ്യനെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആ ആശ എന്നെക്കാൾ പോലും കൂടുതൽ ക്ഷീണിതമാണ്.
कृश उवाच
Educational Q&A
Hope placed in people who are ungrateful, cruel, lazy, or harmful becomes a source of continual frustration and anxiety; ethically, one should restrain such misplaced expectation and cultivate discernment and detachment.
Kṛśa speaks reflectively, personifying ‘hope’ and describing how attachment to unworthy persons drains one’s strength; the verse functions as moral counsel within the Shānti-parvan’s instruction on conduct and inner steadiness.