Shloka 7
“मानद! हम यह सब सुनना चाहते हैं, आप कहाँसे पधारे हैं? किस कुलमें आपका जन्म हुआ है? तथा आपका नाम क्या है? ये सारी बातें हमें बताइये" ।। ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्य: पुरुषर्षभ । आचचक्षे यथान्यायं परिचर्या च भारत,पुरुषप्रवर भरतनन्दन! तदनन्तर राजा सुमित्रने उन समस्त ब्राह्मणोंसे यथोचित बात कही और अपना कार्यक्रम बताया--
bhīṣma uvāca | mānada! vayaṁ etat sarvaṁ śrotum icchāmaḥ | bhavān kutaḥ samāgataḥ? kasmin kule tava janma? tathā tava nāma kim? etāḥ sarvāḥ kathā asmān ācakṣva || tataḥ sa rājā sarvebhyo dvijebhyaḥ puruṣarṣabha ācacakṣe yathānyāyaṁ paricaryāṁ ca bhārata | puruṣapravara bharatanandana! tadanantaraṁ rājā sumitrāṇe (sumitraḥ) tān sarvān brāhmaṇān yathocitaṁ pratyuvāca svaṁ ca kāryakramaṁ nyavedayat ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു— “മാന്യനേ! ഇതെല്ലാം ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്? ഏത് കുലത്തിലാണ് നിങ്ങളുടെ ജനനം? നിങ്ങളുടെ പേര് എന്ത്? ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഞങ്ങളോട് പറയുക.” അപ്പോൾ ആ രാജാവ്, ഹേ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, ആ എല്ലാ ദ്വിജന്മാരോടും യഥോചിതമായി സംസാരിച്ചു; ചെയ്യേണ്ട സേവനവും ക്രമീകരണങ്ങളും കൂടി വിശദീകരിച്ചു. ഹേ ഭാരതാ, പുരുഷപ്രവരാ, ഭരതവംശാനന്ദനേ—അതിനു ശേഷം രാജാവ് സുമിത്രൻ ആ ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് യഥാവിധി ആദരം കാട്ടി തന്റെ അഭിപ്രേത പ്രവർത്തനക്രമം വെളിപ്പെടുത്തി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes dharmic propriety in speech and conduct: inquiry into a guest’s origin, lineage, and name is framed respectfully, and the king responds to Brahmins ‘yathānyāyam’—in a manner consistent with social and ethical norms—highlighting truthful self-disclosure and appropriate hospitality/service (paricaryā).
Bhishma prompts a respectful interrogation—asking where the person has come from, their family line, and their name. The narrative then shifts to the king (Sumitra), who addresses the assembled Brahmins properly and outlines the arrangements or service to be provided, indicating an orderly, dharma-aligned reception and communication.