Shloka 9
आशा-कृशता उपाख्यानम्
The Episode on the Emaciation Caused by Hope
सुमित्रो नाम राजर्षिहैहयो मृगयां गत: । ससार स मृगं विद्ध्वा बाणेनानतपर्वणा,राजर्षि सुमित्र हैहयवंशी राजा थे। एक दिन वे शिकार खेलनेके लिये वनमें गये। वहाँ उन्होंने झुकी हुई गाँठवाले बाणसे एक मृगको घायल करके उसका पीछा करना आरम्भ किया
Sumitro nāma rājarṣir haihayo mṛgayāṁ gataḥ | sasāra sa mṛgaṁ viddhvā bāṇenānataparvaṇā ||
സുമിത്രൻ എന്നൊരു രാജർഷി ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം ഹൈഹയ വംശജനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ വേട്ടയ്ക്കായി വനത്തിലേക്കു പോയി. അവിടെ താഴോട്ടു വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് ഒരു മൃഗത്തെ കുത്തി, പരിക്കേറ്റ അതിനെ പിന്തുടരാൻ തുടങ്ങി.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical narrative: even a rājarṣi can be drawn into violence through hunting, and the consequences of harming living beings become the ground for later moral reflection on restraint, responsibility, and dharma.
Bhishma introduces King Sumitra of the Haihaya line. Sumitra goes hunting in the forest, wounds a deer with a distinctive arrow, and then chases the injured animal—initiating the episode that will unfold in the following verses.