Shloka 27
Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
भार्गवस्त्वाह सर्वज्ञ: प्रह्मादस्य महात्मन: । ज्ञानमस्ति विशेषेणेत्युक्तो हृष्टश्न सो5भवत्,तब सर्वज्ञ शुक्राचार्यने कहा--“महात्मा प्रह्नादको इससे विशेष श्रेयका ज्ञान है।' यह सुनकर इन्द्र बड़े प्रसन्न हुए
bhārgavas tv āha sarvajñaḥ prahrādasya mahātmanaḥ | jñānam asti viśeṣeṇety ukto hṛṣṭaḥ sa abhavat, tataḥ sarvajñaḥ śukrācāryaṇe kahā—“mahātmā prahrādako isse viśeṣa śreyakā jñāna hai.” iti śrutvā indraḥ baḍe prasannaḥ abhavat |
സർവ്വജ്ഞനായ ഭാർഗവൻ പറഞ്ഞു—“മഹാത്മാവായ പ്രഹ്ലാദനിൽ പ്രത്യേകമായി ശ്രേയസ്സുനൽകുന്ന ഉന്നതജ്ഞാനം ഉണ്ട്.” ശുക്രാചാര്യന്റെ ഈ വാക്ക് കേട്ട് ഇന്ദ്രൻ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു; യഥാർത്ഥ ശ്രേയസ് ശക്തിയിലല്ല, ഉയർന്ന ജ്ഞാനത്തിലാണെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.
घतयाट्र उवाच
Educational Q&A
True śreyas (lasting welfare) is grounded in higher knowledge and virtue; even divine power respects and rejoices in the presence of superior spiritual insight.
Śukrācārya (the Bhārgava), described as all-knowing, states that Prahlāda possesses a special, superior knowledge of what is truly beneficial; hearing this, Indra becomes very pleased.