Shloka 14
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
(तं दृष्टवा शरभं यान्तं सिंह: परभयातुर: । ऋषिं शरणमापेदे वेपमान: कृताञउ्जलि: ।।) शरभको आते देख सिंह अत्यन्त भयसे व्याकुल हो काँपता हुआ हाथ जोड़कर मुनिकी शरणमें आया ।। त॑ मुनि: शरभं चक्रे बलोत्कटमरिंदम । ततः स शरभो वन्यो मुने: शरभमग्रतः
taṃ dṛṣṭvā śarabhaṃ yāntaṃ siṃhaḥ parabhayāturaḥ | ṛṣiṃ śaraṇamāpede vepamānaḥ kṛtāñjaliḥ || tato muniḥ śarabhaṃ cakre balotkaṭam arindama | tataḥ sa śarabho vanyo muneḥ śarabham agrataḥ ||
ശരഭം വരുന്നതു കണ്ട സിംഹം—ശക്തനായ ശത്രുവിന്റെ ഭയത്തിൽ അത്യന്തം വ്യാകുലമായി—കുലുങ്ങിക്കൊണ്ട് കൈകൂപ്പി മുനിയുടെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. തുടർന്ന്, ഹേ ശത്രുദമന, ആ മുനി തന്റെ തപോബലത്താൽ മഹാബലവാനായ ശരഭത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചു. പിന്നെ ആ വന്യ ശരഭം മുനിയുടെ ശരഭ-രൂപത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When faced with overwhelming danger, seeking refuge in a righteous protector is appropriate; true strength is shown when power is used to protect and restrain harm in accordance with dharma, not to indulge violence.
A Śarabha advances toward a lion. Terrified, the lion approaches a sage and seeks refuge with folded hands. The sage then assumes a powerful Śarabha form, positioning himself before the wild Śarabha—setting up a confrontation where protective power intervenes.