Shloka 75
Vyāghra–Gomāyu Saṃvāda (व्याघ्रगोमायु संवाद) — Testing Character Beneath Appearances
त॑ स गोमायुरालोक्य स्नेहादागतसम्भ्रमम् । उवाच प्रणतो वाक््यं बाष्पगद्गदया गिरा,सियारने देखा, मालिकका हृदय स्नेहसे आकुल हो रहा है, तब उसने उसे प्रणाम करके अश्रुगद्वद वाणीसे इस प्रकार कहना आरम्भ किया--
taṁ sa gomāyur ālokya snehād āgata-sambhramam | uvāca praṇato vākyaṁ bāṣpa-gadgadayā girā ||
സ്നേഹത്തിൽ നിന്നുയർന്ന വിറയലോടെ കലങ്ങിയിരുന്ന ആ ഗോമായുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ നമസ്കരിച്ചു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി; കണ്ണീർ കൊണ്ട് ഗദ്ഗദമായ, വിറയുന്ന വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിക്കുടുങ്ങി പുറത്തുവന്നു.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how attachment (sneha) can overpower self-control, making even respectful speech tremble and break; it implicitly points to the ethical need for steadiness of mind while acknowledging natural compassion.
A person sees a jackal that has become emotionally agitated out of affection; he bows and begins to speak, but his voice is choked with tears and stammering.