Shloka 21
Satya–Anṛta Viveka (Discrimination between Truth and Falsehood) | सत्य–अनृत विवेकः
प्रतिश्रुत्य प्रदातव्य: स्वकार्यस्तु बलात्कृत: । कोई नीच मनुष्य भी यदि दूसरोंकी कार्यसिद्धिकी इच्छासे धर्मके लिये भीख माँगने आवे तो उसे देनेकी प्रतिज्ञा कर लेनेपर अवश्य ही धनका दान देना चाहिये। इस प्रकार धनोपार्जन करनेवाला यदि कपटपूर्ण व्यवहार करता है तो वह दण्डका पात्र होता है || २० हे यः कश्रिद् धर्मसमयात् प्रच्युतो धर्मसाधन:
pratiśrutya pradātavyaḥ svakāryas tu balātkṛtaḥ | he yaḥ kaścid dharmasamāyāt pracyuto dharmasādhanaḥ ||
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—വാഗ്ദാനം ചെയ്താൽ തീർച്ചയായും നൽകണം; സ്വന്തം കാര്യം ബലപ്രയോഗത്തോടെ നടത്തിക്കൂടാ. നീചനായ ഒരാൾ പോലും ധർമ്മത്തിന്റെ പേരിൽ—മറ്റൊരാളുടെ കാര്യസിദ്ധിക്കായി—ഭിക്ഷ ചോദിച്ച് വന്നാൽ, ദാനം നൽകാമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത ശേഷം നിർബന്ധമായി ധനം നൽകണം. എന്നാൽ ഇങ്ങനെ ധനം നേടി പിന്നെ കപടമായി പെരുമാറുന്നവൻ ശിക്ഷാർഹൻ. ധർമ്മത്തിൽ നിശ്ചയിച്ച നിയമത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റി ധർമ്മസാധനം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പതിക്കുന്നു.
भीष्म उवाच