Shloka 3
धर्मोडयमिति मन्वाना: समृद्धा ब्रह्मचारिण: । त्यक्त्वा भ्रातृन् पितृश्चैव तानिन्द्रोडन्वकृपायत,यद्यपि वे सब-के-सब धनी थे, तथापि भाई-बन्धु और माता-पिताको छोड़कर इसीको धर्म मानते हुए वनमें आकर ब्रह्मचर्यका पालन करने लगे। एक दिन इन्द्रदेवने उनपर कृपा की
dharma udayam iti manvānāḥ samṛddhā brahmacāriṇaḥ | tyaktvā bhrātṝn pitṝṃś caiva tān indro ’nvakṛpāyata ||
ഇതുതന്നെ ധർമ്മത്തിന്റെ സാരം എന്നു കരുതി, സമൃദ്ധരായ ആ യുവാക്കൾ ബ്രഹ്മചര്യശാസനം കഠിനമായി അനുഷ്ഠിച്ചു. സഹോദരന്മാരെയും പിതാമാതാക്കളെയും പോലും ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ വനത്തിൽ പാർത്തു. ഒരു ദിവസം ഇന്ദ്രൻ അവരോടു കരുണ കാണിച്ചു.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic ideal: genuine righteousness may require renouncing comfort and even familial attachments to pursue disciplined self-restraint (brahmacarya), and such sincerity can draw divine compassion.
A group of prosperous brahmacārins, convinced that this path is true dharma, leave their family ties and live in the forest practicing celibate discipline; Indra later becomes compassionate toward them.