Shloka 5
न च तैरभ्यनुज्ञातो धर्ममन्यं समाचरेत् । यं च ते5भ्यनुजानीयु: स धर्म इति निश्चय:,जो उनकी आज्ञाके पालनमें संलग्न है, उसके लिये दूसरे किसी धर्मके आचरणकी आवश्यकता नहीं है। जिस कार्यके लिये वे आज्ञा दें, वही धर्म है ऐसा धर्मात्माओंका निश्चय है
na ca tair abhyanujñāto dharmam anyaṃ samācaret | yaṃ ca te 'bhyanujānīyuḥ sa dharma iti niścayaḥ |
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു—ആ പൂജ്യന്മാരുടെ അനുവാദമില്ലാത്തവൻ മറ്റൊരു ധർമ്മമാർഗം ആചരിക്കരുത്. അവർ ഏതു കര്മ്മം അനുവദിക്കുന്നുവോ, അതുതന്നെയാണ് ധർമ്മം—ധർമ്മാത്മാക്കളുടെ ഉറച്ച നിശ്ചയം ഇതാണ്.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
For one who lives under the rightful guidance of elders or authoritative guardians, dharma is defined by their legitimate permission and instruction: do not pursue a separate ‘duty’ independently; what they approve is to be taken as dharma.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on principles of righteous living and social order. Here he states a rule of conduct emphasizing deference to authorized guidance—especially relevant to household and social life where duties are often determined by elders and established authority.