Shloka 773
Duryodhana’s Post-Duel Lament and Instructions (भग्नसक्थस्य विलापः)
शिबिरं हास्तिनपुराद् दिदृक्षु: पाण्डवान् नृप । नरेश्वर! इधर धर्मात्मा वसुदेवनन्दन श्रीकृष्ण कृतकृत्य हो हस्तिनापुरसे पाण्डवोंको देखनेके लिये शिबिरमें लौट आये
śibiraṃ hāstinapurād didṛkṣuḥ pāṇḍavān nṛpa | nareśvara! iha dharmātmā vasudevanandanaḥ śrīkṛṣṇaḥ kṛtakṛtyo ha hāstināpurase pāṇḍavān dṛṣṭuṃ śibiraṃ punar ājagāma ||
ഹേ രാജാവേ! പാണ്ഡവരെ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച ധർമ്മാത്മാവായ വസുദേവനന്ദനൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ ചെയ്യേണ്ടത് പൂർത്തിയാക്കി വീണ്ടും ശിബിരത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṛtakṛtyatā—fulfilling one’s responsibility before seeking personal meetings or comforts. Kṛṣṇa is portrayed as dharmātmā: he completes necessary affairs at Hastināpura and then turns to meet the Pāṇḍavas, suggesting an ethic of duty-first conduct and orderly restoration of relationships after conflict.
After attending to matters in Hastināpura, Kṛṣṇa wishes to see the Pāṇḍavas. He therefore returns from the city to their śibira (camp), marking a narrative movement from political/royal space back to the warriors’ encampment and the Pāṇḍavas’ circle.