Shloka 22
गान्धारी-प्रशमनम् — Pacification of Gāndhārī and Kṛṣṇa’s Counsel at Hāstinapura
त्वं चापि कुशली राजन माद्रीपुत्रौो च पाण्डवौ | मुक्ता वीरक्षयादस्मात् संग्रामान्निहतद्विष:,“कुन्तीनन्दन! सौभाग्यसे आपकी विजय हुई और सारे शत्रु परास्त हो गये। राजन! गाण्डीवधारी अर्जुन, पाण्डुकुमार भीमसेन, आप और माद्रीपुत्र पाण्डुनन्दन नकुल-सहदेव --ये सब-के-सब सकुशल हैं तथा जहाँ वीरोंका विनाश हुआ और तुम्हारे सारे शत्रु कालके गालमें चले गये, उस घोर संग्रामसे तुमलोग जीवित बच गये, यह बड़े सौभाग्यकी बात है
tvaṃ cāpi kuśalī rājan mādrīputrau ca pāṇḍavau | muktā vīrakṣayād asmāt saṃgrāmān nihata-dviṣaḥ ||
വായു പറഞ്ഞു—രാജാവേ! നീയും കുശലത്തിലാണ്; മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പാണ്ഡവപുത്രന്മാരും കുശലത്തിലാണ്. ശത്രുക്കളെ നിഹതരാക്കി, വീരക്ഷയം നിറഞ്ഞ ഈ ഭീകരസംഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ജീവനോടെ മോചിതരായി—ഇത് മഹാഭാഗ്യം തന്നേ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the fragility of life in war and frames survival and victory as a matter of fortune and divine favor, reminding the listener to recognize the cost of battle—where even heroes perish—and to value being spared.
Vāyu addresses the king, reporting that he and the Mādrī-born Pāṇḍavas (Nakula and Sahadeva) are unharmed, and that they have escaped alive from a terrible battle after defeating their enemies.