Shloka 196
Duryodhana-śibira-praveśaḥ — The Pāṇḍavas Enter the Kaurava Camp; The Burning of Arjuna’s Chariot
लुब्ध: पापसहायश्च सुहदां शासनातिग: । “यह निर्लज्ज पापी तो उसी समय मर चुका था जब लोभमें फँसा और पापियोंको अपना सहायक बनाकर सुहृदोंके शासनसे दूर रहने लगा
lubdhaḥ pāpasahāyaś ca suhṛdāṁ śāsanātigaḥ |
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: “ലോഭി, പാപികളെ സഹായികളാക്കിയവൻ, സുഹൃത്തുകളുടെ ഉപദേശം ലംഘിക്കുന്നവൻ—അങ്ങനെയുള്ള നിർലജ്ജ പാപി സത്യത്തിൽ ആ നിമിഷം തന്നേ മരിച്ചവനാണ്; ലോഭത്തിന്റെ കുടുക്കിൽ പെട്ട് ദുഷ്ടസംഗം തെരഞ്ഞെടുത്ത്, സുഹൃത്തുകളുടെ ഉപദേശത്തിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിക്കുന്ന നിമിഷം മുതൽ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Greed and association with the wicked, coupled with rejecting the guidance of true well-wishers, is portrayed as spiritual and moral death—one becomes ‘dead’ to dharma even before physical death.
Sañjaya offers a moral characterization: he condemns a person as greedy, supported by sinners, and a transgressor of friends’ counsel, implying that such conduct marks the person’s downfall and inner ruin.