Shloka 1936
तेषां वृद्धया हि वृद्धिनों मा क्रुध: पुरुषर्षभ । “अत: प्रलम्बहन्ता बलभद्रजी! मैं इसमें भीमसेनका कोई दोष नहीं देखता; इसलिये आप क्रोध न कीजिये। हमारा पाण्डवोंके साथ यौन-सम्बन्ध तो है ही। परस्पर सुख देनेवाले सौहार्दसे भी हमलोग बँधे हुए हैं। पुरुषप्रवर! इन पाण्डवोंकी वृद्धिसे हमारी भी वृद्धि है, अतः आप क्रोध न करें"
teṣāṁ vṛddhyā hi vṛddhir no mā krudhaḥ puruṣarṣabha | ataḥ pralambahantā balabhadra-jī na cātra bhīmasenasya kaścid doṣo mayā dṛśyate | tasmān mā roṣaṁ kṛthāḥ | asmākaṁ pāṇḍavaiḥ saha bandhur-bhāvo 'sti | paraspara-sukha-pradāyinaḥ sauhārdena ca vayaṁ baddhāḥ | puruṣa-pravara pāṇḍavānāṁ vṛddhyā asmākam api vṛddhir bhavati iti mā krudhaḥ ||
ഹേ പുരുഷർഷഭാ! അവരുടെ വർദ്ധനവാൽ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ വർദ്ധനയും; അതിനാൽ കോപിക്കരുത്. ഹേ പ്രലമ്പഹന്താ ബലഭദ്രാ! ഈ കാര്യത്തിൽ ഭീമസേനനിൽ എനിക്ക് യാതൊരു ദോഷവും കാണുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ക്രോധം നിയന്ത്രിക്കണം. പാണ്ഡവരോടു നമ്മുക്ക് ബന്ധുത്വബന്ധമുണ്ട്; പരസ്പരം സുഖം നൽകുന്ന സൗഹൃദബന്ധത്താലും നാം ബന്ധിതരാണ്. അതിനാൽ അവരുടെ അഭ്യുദയമാണ് നമ്മുടെ അഭ്യുദയം—കോപിക്കരുത്.
संजय उवाच
Educational Q&A
Anger should be restrained when it harms rightful relationships and shared welfare. Sanjaya argues ethically and pragmatically: kinship and mutual goodwill bind them to the Pandavas, and the Pandavas’ prosperity directly supports their own; therefore blaming Bhima is unjust and counterproductive.
In the Shalya Parva war setting, Sanjaya addresses Balabhadra (Balarama), urging him not to become angry at Bhimasena. He frames the issue as one of alliance and family ties with the Pandavas, emphasizing that their rise benefits their relatives and friends as well.