Shloka 25
आधुन्वन्तो गदे घोरे चन्दनागरुरूषिते । वैरस्यान्तं परीप्सन्तौ रणे क्रुद्धाविवान्तकौ,वैरका अन्त करनेकी इच्छावाले वे दोनों वीर रणभूमिमें चन्दन और अगुरुसे चर्चित भयंकर गदाएँ घुमाते हुए कुपित कालके समान प्रतीत होते थे
ādhunvantau gade ghore candanāgarurūṣite | vairasyāntaṃ parīpsantau raṇe kruddhāv ivāntakau ||
വൈരത്തിന് അന്ത്യം വരുത്തണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ ആ രണ്ടു വീരന്മാർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ചന്ദനവും അഗരുവും പുരട്ടിയ ഭീകര ഗദകൾ വീശി; അവർ ക്രുദ്ധനായ കാലനെപ്പോലെ തോന്നി.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the pursuit of ending enmity through sheer force can transform warriors into embodiments of destruction; it cautions that anger and vengeance, even in a righteous war, can eclipse restraint and dharmic intent.
Two enraged heroes on the battlefield whirl their fearsome maces, perfumed with sandal and aguru, determined to finish their feud; their furious appearance is compared to Antaka (Death) itself.