Shloka 64
Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
स भीमसेनाभिहतस्तवात्मज: पपात संकम्पितदेहबन्धन: । सुपुष्पितो मारुतवेगताडितो वने यथा शाल इवावघूर्णित:,भीमसेनके उस प्रहारसे आहत होकर आपके पुत्रके शरीरकी नस-नस ढीली हो गयी और वह वायुके वेगसे प्रताड़ित हो झोंके खानेवाले विकसित शालवृक्षकी भाँति काँपता हुआ पृथ्वीपर गिर पड़ा
sa bhīmasenābhihatas tavātmajaḥ papāta saṅkampita-deha-bandhanaḥ | supuṣpito māruta-vega-tāḍito vane yathā śāla ivāvaghūrṇitaḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—ഭീമസേനന്റെ ആ പ്രഹരത്തിൽ ആഹതനായ നിങ്ങളുടെ പുത്രൻ ദേഹബന്ധം കുലുങ്ങി ശിഥിലമായി നിലത്തേക്ക് വീണു. വനത്തിൽ പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞ ശാലവൃക്ഷം കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ അടിക്കപ്പെട്ടു കുലുങ്ങി മറിഞ്ഞുവീഴുന്നതുപോലെ, അവൻ തളർന്ന് ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the fragility of worldly strength: even one who appears ‘in bloom’ with power and pride can be toppled in an instant. In the ethical frame of the Mahābhārata war, it points to the inexorable consequences of adharma and the sobering cost of violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Bhīmasena has struck Dhṛtarāṣṭra’s son, causing him to reel and fall. The fall is compared to a blossoming śāla tree in a forest being battered by strong winds and collapsing.