Shloka 48
Asita Devala Observes Jaigīṣavya’s Yogic Attainment and Chooses Mokṣa-dharma (देवल-जैगीषव्योपाख्यानम्)
इस प्रकार श्रीमहाभारत शल्यपर्वके अन्तर्गत गदापव॑नमें बलदेवजीकी तीर्थयात्रा और सारस्वतोपाख्यानके प्रसंगरमें बदरपाचनतीर्थका वर्णनविषयक अड्भतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārata-śalya-parvake antargata-gadāparvaṇi baladeva-jī-kī tīrtha-yātrā ca sārasvatopākhyāna-prasaṅge badarapācana-tīrthasya varṇana-viṣayakaḥ aṣṭacatvāriṁśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ഇങ്ങനെ ശ്രീമഹാഭാരതത്തിലെ ശല്യപർവത്തിന്റെ അന്തർഗതമായ ഗദാപർവത്തിൽ, ബലദേവന്റെ തീർത്ഥയാത്രയും സാരസ്വതോപാഖ്യാനപ്രസംഗത്തിൽ ബദരപാചന തീർത്ഥത്തിന്റെ വിവരണവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നാല്പത്തെട്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid a war-centered narrative, the text foregrounds tīrtha-yātrā and the remembrance of sacred places as disciplines of purification and moral reorientation—reminding the listener that dharma is sustained not only by battle outcomes but also by restraint, reverence, and inner cleansing.
This line functions as a colophon: Vaiśampāyana signals the completion of the forty-eighth chapter, noting its subject matter—Baladeva’s pilgrimage and, within the Sārasvata episode, the description of Badarapācana Tīrtha—thereby closing that narrative unit.