Shloka 226
Baka Dālbhya at Avakīrṇa-tīrtha: Rāṣṭra-kṣaya and Release through Prasāda (Śalya-parva, Adhyāya 40)
तप: परं मनन््यमानस्तपस्येव मनो दथधे | उन्होंने विश्वामित्रकी सेनापर आक्रमण करके उनके सैनिकोंको सम्पूर्ण दिशाओं में मार भगाया। गाधिनन्दन विश्वामित्रने जब यह सुना कि मेरी सेना भाग गयी तो तपको ही अधिक प्रबल मानकर तपस्यामें ही मन लगाया
tapaḥ paraṃ manyamānas tapasy eva mano dadhade | viśvāmitrasya senām ākrāmya tān sainikān sarvāsu dikṣu samantād vidhāya prādrāvayat | gādhinandano viśvāmitro yadā śuśrāva—“mama senā palāyitā”—tadā tapa eva balavattaraṃ matvā tapasyāṃ manaḥ samādhāya nyaveśayat |
തപസ്സിനെയാണ് പരമശക്തിയെന്ന് കരുതി അവൻ മനസ്സിനെ തപസ്സിലേയ്ക്ക് മാത്രം നിശ്ചലമാക്കി. അവൻ വിശ്വാമിത്രന്റെ സൈന്യത്തെ ആക്രമിച്ച് അവരുടെ സൈനികരെ എല്ലാദിക്കുകളിലേക്കും ചിതറിച്ച് ഓടിച്ചു. ‘എന്റെ സൈന്യം പിരിഞ്ഞോടി’ എന്നു ഗാധിനന്ദനായ വിശ്വാമിത്രൻ കേട്ടപ്പോൾ, തപസ്സാണ് കൂടുതൽ ബലവത്തെന്ന് കരുതി പ്രതികാരത്തിലേക്ക് പോകാതെ അന്തർമുഖനായി തപസ്സിൽ തന്നെ മനസ്സു നിക്ഷേപിച്ചു.
वैशग्पायन उवाच