Shloka 43
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
ततो देवो मुनि दृष्टवा हर्षाविष्टमतीव ह । सुराणां हितकामार्थ महादेवो5भ्यभाषत,मुनिको हर्षके आवेशसे अत्यन्त मतवाला हुआ देख महादेवजीने (ब्राह्मणका रूप धारण करके) देवताओंके हितके लिये उनसे इस प्रकार कहा--
tato devo munir dṛṣṭvā harṣāviṣṭam atīva ha | surāṇāṁ hitakāmārthaṁ mahādevo 'bhyabhāṣata ||
അപ്പോൾ ദേവസ്വരൂപനായ മഹാദേവൻ ആ ദിവ്യ മുനി അത്യന്തം ഹർഷാവേശത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നതു കണ്ടു, ദേവന്മാരുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ചു അവനോട് ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even divine power is portrayed as acting with a welfare-oriented intention (hita): Mahādeva speaks not for display, but to secure the good of the devas, highlighting purposeful speech aligned with benefit rather than impulse.
Vaiśampāyana narrates that Mahādeva observes a sage overwhelmed with joy and then addresses him, explicitly stating that the purpose of this intervention is the welfare of the gods.