Shloka 18
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
सा तु ध्याता महाराज ऋषिभ: सत्रयाजिभि: । समागतानां राजेन्द्र साहाय्यार्थ महात्मनाम्
sā tu dhyātā mahārāja ṛṣibhiḥ satrayājibhiḥ | samāgatānāṃ rājendra sahāyārthaṃ mahātmanām ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—മഹാരാജാവേ! സത്രയാഗങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന ഋഷിമാർ അവളെ ധ്യാനിച്ചു; രാജേന്ദ്രാ! അവിടെ സമാഗമിച്ച മഹാത്മാക്കൾക്ക് സഹായം ചെയ്യുവാൻ അവൾ അവരുടെ കൂടെ ചേർന്നു വന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the efficacy of concentrated contemplation and sacrificial discipline: the righteous, acting in concert (satra), draw supportive forces toward the welfare of noble aims—suggesting that spiritual effort is meant to culminate in assistance to dharmic undertakings.
Vaiśampāyana describes a ‘she’ who is invoked/remembered by sages engaged in a satra; in response, she joins the assembled great-souled ones specifically to provide them help, indicating a moment where ascetic-sacrificial action leads to timely support.