Shloka 21
Śalya-parva Adhyāya 34: Balarāma’s Withdrawal, Sarasvatī Pilgrimage Logistics, and Prabhāsa as Soma’s Renewal Tīrtha
ततस्तयो: संनिपातस्तुमुलो लोमहर्षण:,राजन्! तदनन्तर आपके उन दोनों पुत्रोंमें वैरका अन्त कर देनेवाला भयंकर एवं रोमांचकारी संग्राम होने लगा
tatas tayoḥ saṃnipātas tumulo lomaharṣaṇaḥ, rājan! tadanantaraṃ āpake una donoṃ putroṃ meṃ vaira kā anta kara denevālā bhayaṅkara evaṃ romāñcakārī saṅgrāma hone lagā
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അതിനുശേഷം, ഹേ രാജാവേ, ആ രണ്ടുപേരുടെയും ഏറ്റുമുട്ടൽ അത്യന്തം തുമുലവും രോമഹർഷകവുമായിത്തീർന്നു. തുടർന്ന് ഉടൻ തന്നെ നിങ്ങളുടെ ആ രണ്ടു പുത്രന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഭയങ്കരവും ആവേശജനകവുമായ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു—അത് അവരുടെ വൈരത്തിന് അന്ത്യം വരുത്തുന്നതായിരുന്നു.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how entrenched enmity, once allowed to govern conduct, tends to culminate in destructive confrontation. In the Mahābhārata’s ethical frame, unchecked hatred and pride drive even one’s own kin toward an inevitable, fearsome end—highlighting the tragic consequences of adharma and the momentum of violence.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a violent, hair-raising clash has begun between the king’s two sons. Their close encounter escalates into a dreadful battle that will bring their mutual feud to its conclusion.