Shloka 52
Adhyāya 33: Rauhiṇeya (Balarāma) is welcomed and takes his seat to witness the gadā-engagement
दुर्योधन उवाच कि कत्थितेन बहुना युद्धयस्वाद्य मया सह । अद्य तेडहं विनेष्यामि युद्धश्रद्धां वकोदर,दुर्योधन बोला--वृकोदर! बहुत बढ़-बढ़कर बातें बनानेसे क्या लाभ? आज मेरे साथ भिड़ तो सही। मैं युद्धका तेरा सारा हौसला मिटा दूँगा
duryodhana uvāca: kiṁ katthitena bahunā? yudhyasvādya mayā saha | adya te ’haṁ vineṣyāmi yuddhaśraddhāṁ vṛkodara ||
വൃകോദരാ! ഇത്രയും പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? ഇന്ന് എന്നോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു കാണിക്ക. ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ യുദ്ധവിശ്വാസം മുഴുവനും ഞാൻ തകർക്കും.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech in war can become an instrument of ego and intimidation: Duryodhana dismisses words and aims to shatter the opponent’s inner steadiness. Ethically, it contrasts true valor (grounded in discipline and dharma) with mere taunting meant to destabilize.
During the climactic confrontation in Śalya Parva, Duryodhana directly challenges Bhīma (Vṛkodara), rejecting his talk as boasting and demanding immediate combat, declaring he will crush Bhīma’s battle-confidence that very day.